World of Darkness

 

ณ อาคารสูงแห่งหนึ่งใจกลางเมือง

 

 

หญิงสาวคนหนึ่ง แต่งตัวท่าทางภูมิฐานเดินหอบเอกสารปึกใหญ่ เดินไปเข้าในลิฟท์ที่อยู่ด้านหลังสุดของอาคาร พร้อมกับกดชั้นในลิฟท์ มั่วไปมาราวกับเด็กเล่นซน แล้วจู่ๆ เสียงจากลิฟท์ก็ดังขึ้น

"รหัสผ่านถูกต้อง... กรุณายืนยันม่านตา"

"ชั้น ละเบื่อขั้นตอนจริงๆ" หญิงสาวบ่นพลางเอามือกดที่จอแสดงเลขชั้น ทันใดนั้นจอแสดงผลก็เลื่อนลงเปิดเป็นรูกลวง จากนั้นหญิงสาวก็เอาตาไปใกล้ๆ รูเพื่อที่จะให้ระบบทำการยิงเลเซอร์เพื่อแสกนม่านตา

"ยืนยันม่านตาถูกต้อง... Access Grant ยินดีต้อนรับ Dr.Sylvia"

หลัง สิ้นเสียงพูด ลิฟท์ก็ทำการเคลื่อนที่ ตัวเลขบอกชั้นแสดงเลขติดลบไปเรื่อยๆ จนมาหยุดที่ -9 เมื่อประตูลิฟท์เปิดออก ก็พบกันห้องโถงกว้าง ที่พื้นของห้องโถงมีสัญลักษณ์ขนาดใหญ่ถูกวาดไว้อยู่

 

ภายในห้องโถง เต็มไปด้วยคนแต่งชุดกราวน์เดินขวักไขว่ หญิงสาวเดินตรงไปโดยไม่สนใจใครแล้วหยุดที่หน้าห้องๆ หนึ่ง บนบานประตููนั้นมีเครื่องหมายเช่นเดียวกับที่พื้นติดอยู่

หญิงสาวยืนจับเครื่องแต่งกายให้เข้าที่เล็กน้อยก่อนจะเคาะประตู

"ก๊อก...  ก๊อก..."

"เข้ามาได้"

มี เสียงตอบกลับมาจากภายในห้อง เมื่อหญิงสาวเปิดประตูเข้าไปก็พบกับชายวัยกลางคนท่าทางดูมีอำนาจ กำลังนั้งเซ็นต์เอกสารบนโต๊ะ หญิงสาวเดินเอาเอกสารไปวางไว้บนโต๊ะพร้อมกับเลื่อนเก้าอี้ตรงหน้าแล้วนั่งลง โดยไม่รอคำเชิญ

 

"นี่ค่ะ ผลการแสกนคลื่นสมองที่ท่านต้องการ"


ชายวัยกลางคนเงยหน้ามามอง พร้อมกับหยิบเอกสารมาเปิดผ่านๆ แล้วยิ้มที่มุมปาก


"ทำได้ดีมาก ว่าแต่ผลการใช้เครื่อง Electro Illusion Beta 3 เป็นอย่างไรบ้าง"


"ค่อน ข้างสมบูรณ์แบบค่ะ ทางเหยื่อทดลองไม่รู้ตัวเลยว่าโดนเครื่องนี้ทำการปล่อยกระแสไฟฟ้าเข้าไปโดย ตรงยังส่วนแปลผลของสมอง ทำให้เราสามารถสร้างภาพหลอนเพื่อหลอกได้ง่ายๆ"

"ดี มาก ยิ่งเราได้รูปแบบคลื่นสมองมาด้วยแบบนี้ ทำให้เราทำงานวิจัยได้ง่ายขึ้นอีก ทีนี้เราก็จะสามารถพัฒนาเครื่องมือให้สามารถใช้พลังได้เทียบเท่ากับ Mage และทำให้เราเข้าถึงความลับของการ Awakening ได้ในไม่ช้าแน่ ฮึๆๆ"

"ใช่แล้วค่ะ ในโลกนี้ไม่มีอะไรที่วิทยาศาสตร์ทำไม่ได้ และในโลกนี้ไม่มีเรื่องลึกลับใดที่วิทยาศาสตร์พิสูจน์ไม่ได้"

"ขอบ คุณมาก Sylvia ไว้เดี๋ยวผมจะทำเรื่องขอเลื่อนตำแหน่งให้อีกที  ว่าแต่เย็นนี้คุณว่างไหมหล่ะ ผมจะขอเลี้ยงว่าที่ผู้อำนวยการคนใหม่ซะหน่อย"

"ขอบคุณมากค่ะ แต่ขอรับไว้แค่น้ำใจแล้วกัน ดิฉันมีธุระตอนเย็นค่ะ เดี๋ยวขอตัวก่อนนะคะ"

พูด จบเธอก็รีบเดินออกจากห้องโดยไม่สนใจชายคนนั้น พลางคิดว่าคงต้องไปขอบคุณ Alan นักวิทยาศาสตร์สติเฟื่องที่ช่วยประดิษฐ์ระบบกลไกต่างๆ ที่ช่วยให้เธอดำเนินงานไปได้อย่างราบรื่นซะหน่อย....

 

 

==============================================